080611

อัพสักหน่อย เด๋วไดเน่า ฮ่าๆ จิงๆกะจะตั้งว่าปฏิบัติการตามล่าหาลูกสาว แต่มันดูทะแม่งๆว่ะ
ตอนนี้เปลี่ยนสถานะให้แจจุงละ จากน้องไปเป้นลูกสาวแทนละกัน เสือกหนีเที่ยวซะได้
ปล่อยให้ชั้นตามหาอยุ่นั่นแหละ กุเหนื่อยนะคะ ช่วยเข้าใจหน่อย อยากนอน ชิส์~
ตั้งกะกลับมายังไม่ได้ทำไรเลยว่ะ ยังไม่ได้เอาคลิปออกจากกล้องเลยอ่ะ ขี้เกียดโคด
ถ้ามีอารมณ์จะอัพละกัน ไม่มีอารมณ์ก้รอวันเสาร์เลยว่ะ เน็ตหอมันช้าด้วยแหละ
เริ่มไงดีวะ นึกไม่ออก -*- ผ่านไปหลายวัน ลืมอีกละกุ สมกะเป้นญาติปลาทองจิงๆชั้น

http://www.mediafire.com/?njm2e2itxoz
ไฟล์อยู่ในนี้หมดละ มีแต่กล้องเรานะ ไม่ได้แปลงให้ว่ะ เอาไปต้มยำทำแกงต่อเองละกัน

080607

ขอเริ่มจากวันที่เจ็ดก่อนละกัน มีเรื่องอยากเล่าในความโชคดีบนโชคร้ายของตัวเอง
เล่าไปจะมีไคเชื่อมั้ยวะ ว่ากระเป๋าเราหายกลางคอนบิ๊กแบงอ่ะ จิงๆนะ ยูวุดบีลีฟมีเลย
เราไปอินดอร์ตอนห้าโมงสี่สิบห้าได้ แต่ด้วยความหน้าด้าน ปีนรั้วเข้าไปอยุ่หน้าพี่วิ
เลยได้อยุ่คนที่สามจากประตู (เค้าต่อกันตั้งกะตีห้า) บาปกรรมนะคับคนดีไม่ควรเอาอย่าง

พอเข้าฮอลล์ไป ก้ไปอยุ่หน้าเวทีอ่ะ ประมาณแถวที่สี่ได้ คือมันเล็กมากเลยว่ะพี่น้องคับ
ฮอลล์มันแค่สนามบาสสนามเดวอ่ะ บัตรนั่ง 2000 ยังใกล้กว่าบัตร 6000 ของดงบังสักร้อยเท่าได้
เวทีกะรั้วก้ไม่ได้ห่างกันเป้นเมตรแบบดงบังนะ รั้วนี่ติดเวทีเลย แบบว่าเห็นน้องกันจะๆเต็มลูกกะตา
แลกกับการถูกเบียดชิบหายวายวอดอยุ่ข้างหน้า มันเบียดมากถึงมากที่สุดอ่ะ เบียนจนแบบ
เราไม่ไหวแล้วเว้ย ตอนนั้นคอนเพิ่งเริ่มไปยี่สิบนาทีเอง แต่ชั้นนี่แบบ กุจะตายห่าแล้วอ่ะ
อารมณ์นั้นคือไม่ไหวละ ซึงรีอะไร กุไม่เอาแล้ว กุจะออกกกก ไม่ดูแม่งแล้ว เบียดชิหัย
น้องอีกสองคนก้จะออกเหมือนเรา คือเราโดนเบียดจนล้มลงไปนั่งกะพื้นสามรอบอ่ะ
คนข้างๆต้องช่วยกันฉุดกุขึ้นมา แต่ก้ดีนะ ช่วยกันฉุดตลอดอ่ะ อยากรุว่าเบียดแค่ไหน
วันนั้นไคไป ถ้าได้เหนหน้าYBจะรุอ่ะ ว่าเบียดขนาดไหน หน้าน้องมันช็อคมากอ่ะ
(ตอนหลังน้องๆแม่งพูดออกไมค์เลยเหอะว่า don't pushๆ คิดดูละกัน)

แต่ขอโทดเหอะ ยังไม่ทันได้ออก กระเป๋าเสือกหล่น เบียดๆกันจนมันหล่นไปไหนไม่รุ
หาไม่เจออ่ะ ไฟมันก้มืด แล้วคนแม่งก้สติลเบียดกันไม่เลิก ชั้นนี่จะเปนลมแล้วเหอะ
คนที่ช่วยเราหาเค้าเลยบอก ถ้าไม่ไหวก้ออกไปก่อนเถอะ เด๋วค่อยหาอีกทีตอนคอนเลิก
เราก้อือๆ อารมณ์นั้นมันไม่ไหวละ อยุ่ต่อนี่เปนลมของจิงแน่ๆ เลยขอทางข้างหลังออกมา
พอออกมาได้ เราก้มาคุยกะพี่สต๊าฟ ว่าเนี่ยกระเป๋าหนูหล่นข้างในแถวๆหน้าเวทีอ่ะพี่
ทำไงดี พี่เค้าก้บอก คงต้องรอคอนเลิกเลยอ่ะน้อง หาตอนนี้มันไม่ได้อยุ่แล้วอ่ะ
ก้เข้าใจนะ แต่ตอนนั้นไม่ไหวแล้วอ่ะ อยากกลับแล้ว 2000 นี่กุยอมทิ้งเลย ไม่ดูแล้ว
(เพราะมันไม่ใช่เงินเรา เหอๆ ชั้นได้มาฟรีนี่หว่า ถ้าเงินกุก้ว่าไปอย่าง)

เราก้นั่งดูอยุ่ด้านข้างไปเรื่อยๆอ่ะ จนพี่สต๊าฟอีกคนเข้ามา พี่คนนี้น่ารักมากกกกกก
พอรุว่าเรากระเป๋าหาย เค้าก้มาถามเราว่าน้องคิดว่าจะได้กระเป๋าคืนมั้ย เลยบอกไป
ไม่รุเหมือนกัน เค้าก้ถามอีกจะอยุ่รอหามั้ยคือถ้าไม่อยุ่รอพี่เค้าจะให้เงินค่ารถกลับบ้าน
เพราะเราบอกไปว่าไม่อยากดูแล้ว ถ้ากระเป๋าไม่หายเรากลับตั้งกะยี่สิบนาทีแรกแล้ว
สุดท้ายก้รอ เพราะคิด(ไปเอง)ว่ามันไม่น่าจะหาย ก้บ่นกะพี่คนเดิมว่าหนูหิวน้ำอ่ะ
พี่แกก้น่ารักอ่ะ ให้ตังค์มาห้าสิบ บอกให้ไปซื้อน้ำกินข้างนอกเพราะมันเอาเข้าไม่ได้

กินน้ำเสดเราก้กลับเข้าฮอลล์ไปนั่งที่เดิม พี่เค้าก้คอยหันมาดูเราเปนระยะๆ จนคอนเลิก
พี่เค้าต้องไปประจำที่ เค้าก้สั่งให้น้องสต๊าฟคนนึงที่เฝ้าทางออกคอยอยุ่เปนเพื่อนเรา
จนกว่าเราจะหาเพื่อนเจอ ถ้าเราหาเพื่อนไม่เจอให้น้องคนนี้โทรไปบอกพี่เค้า
(น้องสต๊าฟผู้ ช หน้าตาน่ารักมาก ขอบอก)น้องเค้าก้อยุ่ช่วยเราหาพี่วิท่ามกลางฝูงชน

สักพักคนทยอยออกจากหน้าเวที ของที่หล่นๆเต็มพื้นหน้าเวทีอ่ะ เค้าก้เก็บให้สต๊าฟ
น้องเค้าก้หันมาถามเรา ว่ากระเป๋าพี่หน้าตาเปนไง เราก้ทำมือบอกไป สีดำๆ ใบเท่านี้
น้องก้ถามอีก ใช่ข้างในเปนสีแดงรึป่าว ชั้นก้งงๆ คือเราเข้าใจว่ามันสีชมพูบานเย็นนะ
แต่คงใกล้เคียงกันแหละวะ เลยบอกไป ใช่ๆ ทีนี้แหละ น้องแม่งกระชากแขนกุเลย
แล้วลากเราเข้าไปตรงรั้วที่จะเข้าข้างเวที แล้วมันก้ปีนรั้วเข้าไป วิ่งไปบอกสต๊าฟ
ว่าเจ้าของ(เรา)อยุ่นู่น สต๊าฟก้เดินมาหาเรา แล้วก้ถามว่าของเราหรอ ก้บอกอือ
เค้าถามต่อ มีอะไรมั่ง ก้บอกไป มีไอโฟน (ซึ่งสต๊าฟมันเอามาถือกดๆดูอยุ่ในมือมัน)
มีกระเป๋าตังค์สีขาว แว่นกันแดดอามานี่ กระเป๋าใส่บัตรสีดำ ออแกนไนซ์ เยอะแยะ
มันก้รื้อๆดู แล้วหันมาบอก มีอะไรที่แสดงตัวว่าคุณเปนเจ้าของมั้ย ก้เลยบอกแม่งไป
กระเป๋าตังค์ไงเปิดดูดิมีหมดอ่ะ บัตรวีซ่า บัตรประชาชน บัตรนักศึกษามึงอยากได้ไรล่ะ

มันก้งมกระเป๋าสักพักแล้วเงยหน้ามาบอก ไม่มีกระเป๋าตังค์นะ เท่านั้นแหละ กุซีดเลย
แบบเฮ้ยกระเป๋าตังค์สีขาวของ albertoอ่ะ ไม่มีได้ไง มันต้องมีดิ ประสาทแดกมาก
สต๊าฟแม่งก้บอก ไม่มีจิงๆ เรานี่ก๊อทช็อคขั้นรุนแรง ตอนที่สติยังไม่กลับมาครบดี
มีผุ้ ญ คนนึง เดินมาแล้วเรียกสต๊าฟ พี่คะๆ เจอกระเป๋าตังค์อ่ะ โป๊ะเช๊ะ!สีขาวใช่เลย
กระเป๋าตังค์กุเอง แทบจะกรี้ดแปดภาษามันตรงนั้น บอกเค้าไป ใบนี้แหละพี่ใบนี้เลย
เราก้รับมาเปิดๆดู เค้าก้ถามว่าครบมั้ย เราก้นับๆตังค์ ตรวจดูบัตรก้โอเค ครบทุกอย่าง
เงยหน้าขึ้นมา ทุกสายตามองกุกันหมด เราก้แบบมองอะไรวะ น้องผุ้ ช เค้าก้หันมา
บอกเราว่า พี่นี่มากะดวงจิงๆเลยอ่ะ สต๊าฟที่ถือกระเป๋ามาให้เค้าก้บอก อือใช่ น้องอ่ะ
โชคดีมากเลยนะ ปกติของหายในคอนเสิร์ตอ่ะ เค้าไม่ได้คืนกันหรอกนะ
อ้าว จิงหรอวะ เหอะๆ สรุปว่ากุไปกะดวงจิงๆใช่มั้ยเนี่ย???


080608

วันที่แปดเราทำอะไรมั่งวะ ตื่นมากี่โมงก้ไม่รุอ่ะ รุแต่ตื่นเพราะเสียงแจจุงในทีวี
คือพวกมันเปิดแผ่นอะไรซักอย่างดูกันตั้งกะหกโมงเช้าได้มั้งยันกุตื่น รุสึกจะสิบโมง
ตื่นมาในสภาพงงๆ เพราะประชากรเต็มห้องกันเลยทีเดว มากันตอนเราหลับอยุ่
พอตื่นแล้ว ท้องก้ร้องทันที เราก้บ่นหิวๆ แม่งไม่มีไคสนใจ ดูผุ้ ช กันอยุ่นั่นแหละ
(อีกสองชม.ก้ได้เจอตัวเปนๆแล้ว จะดูอะไรกันนักหนาวะ) เราก้โวยวายๆ
จนน้องเนยหันมาบอก พี่เอื้อยจะกินข้าวหรอ ขอบคุณพระเจ้า มีคนสนใจชั้นซะที
ก้ลงมากันสองคน มองซ้ายมองขวา แฟนมาจากไหนกันวะ (คือเราตื่นสายเอง)
ตอนนั้นมันสิบเอ็ดโมง โต๊ะเครื่องดื่มตรงล็อบบี้เต็มหมดแล้ว โต๊ะแรกเปนการ์ด
ที่เหลือแฟนจับจองกันเต็มทุกที่นั่ง เราเลยเดินเข้าไปตรงที่กินข้าวหาอาหารกิน

พนักงานก้บอก บุฟเฟ่ต์ยังไม่เสร็จนะคะ ต้องรอเที่ยง แต่ขอโทดอารมณ์นั้นกุหิว
จะกิน ณ บัดนาวอ่ะค่ะ เค้าก้เลยบอก งั้นสั่ง a la carte มั้ย เราก้โอเค
ไม่ได้อยากกินบุฟเฟ่ต์อยุ่ละ ขอจานเดวก้พอ เลยสั่งผัดไทไป อร่อยกว่าดุสิตอีกว่ะ
สรุปมื้อนั้น แดกกันสองคน หมดไป 990 บาท อิ่มอร่อยสมราคาอ่ะ กินๆไป
น้ำกะข้าวมา เลยย้ายไปนั่งอีกที่ตรงF&B นั่งกันสักพัก พวกข้างบนก้ลงมานั่งด้วย
ตอนเดินไปเข้าห้องน้ำ การ์ดแม่งก้มองๆ แต่เหมือนจะคิดว่าเราไม่ใช่แฟนแฮะ
เพราะคุยกันต่อหน้าเราเลย กุเลยกระดิกหูฟังแม่งคุยซะเลย หมั่นไส้ ชิชะ~

นั่งรอจนเซง กดไอโฟนเช็คไฟลท์ดู ก้อืม แลนด์บ่ายสิบ มองไปที่ถนน รถติดสัด
แค่เห้นก้เหนื่อยละ รอจนบ่ายสอง คนแม่งกรูกันไปตรงประตู เลยเดินไปดูมั่ง
การ์ดมันให้นั่งรับเสด็จเปนทาง เหมือนดุสิตอ่ะแหละ แฟนก้นั่งกันไปแต่เรายืน
จนขบวนรถวิ่งมา อื้มมม ในที่สุดน้องก้มา แล้วแบบตลกมากอ่ะ แฟนโยนของ
เข้าไปอ่ะ ตุ๊กตาหนอนชาเขียวป่าววะ คือโยนมาตรงใกล้ๆแจจุงกับมิกกี้อ่ะ
แล้วลูกสาวก้ก้มลงไปเก็บ แม่งหัวเราะด้วยเหอะ ท่าทางน้องอารมณ์ดีลัลล้ามาก
แต่ขำสุดนี่ยกให้มิกกี้ยูชอนเลย ห่า ใส่อีหมอนหมูสีชมพูแปร๋นเดินเข้ามาเลย
(อันเดียวกะที่สต๊าฟถือวันกลับอ่ะ หมอนสีชมพูสองใบ ลายหมูกะคิตตี้ มันใส่หมู)
ไม่เข้าใจ มึงจะใส่นอนบนเครื่อง ในรถก้ใส่ไป แต่จะใส่ลงมาทำซากอะไรคะ
รึกะใส่ขึ้นไปนอนต่อบนห้อง? แน่ๆเลยใช่มั้ยมิกกี้ยูชอน

พอน้องๆขึ้นไป ก้เดินไปถามน้องอีกคน ว่าลิฟมันไปหยุดชั้นไหน เหอะๆ
อยากรุ แต่ทำไรมันไม่ได้หรอก ฮ่าๆๆ แล้วเราก้ขึ้นลิฟกลับห้องเรามั่ง
รอจนเยนก้ลงมา ทีนี้แฟนเปนล้านกันเลยทีเดว มีอยุ่ทุกส่วนของโรงแรมอ่ะ
การ์ดที่นี่โปรฯมากเลยว่ะ แม่งเก่งจิงอ่ะ หลอกแฟนเก่งมาก กุนับถือเลย
แม่งเล่นหลอกให้แฟนวิ่งไปวิ่งมา ออกทางนั้นออกทางนี้ เชี่ย กุไม่วิ่งหรอกนะ
ไปรอในรถก้ได้วะ ขี้เกียดวิ่ง รอจนรถมันออกก้ออกมั่ง แต่ไม่ได้ไปดูมันนะ
ชั้นจะไปกินอาหารญี่ปุ่น ถึงเซ็นเวิลปุ๊บ เราก้ตรงไปแดกกันทันที เหอะๆ
ร้านชื่อไรไม่รุลืม น้ำพาไป อร่อยมาก ให้โคดเยอะ ถูกอีกตะหาก ไว้จะไปอีก

พอกินเสด เลยบอกน้ำ ไปเดินดูรองเท้าผ้าใบกัน อยากได้รองเท้าใหม่ เหอะๆ
ชิวมากเลยกุ ไม่สนอะไรทั้งนั้นอ่ะ ดูๆรองเท้าอยุ่ น้องเตยเสือกโทรมาขัดลาภ
บอกให้ลงไปใต้ดินเด๋วนี้ เอ้า กุจะซื้อรองเท้าอ่ะ ก้ต้องลงไปลานจอดรถตรง a22
รอดูน้องเดินขึ้นเวที ระหว่างรอก้เดินวนๆหามุมยืน เพราะคนมันเยอะแล้ว
สุดท้าย ก้เดินออกมาวงนอก แล้วบอกไอข้าวให้มันเอากล้องส่องทางไกลมา
ได้กล้องปุ๊บ หึๆ สวรรค์ชัดๆ เต็มลูกกะตาอีกแล้ว 555 เลยได้เห้นน้องชัดแจ๋ว

พอน้องขึ้นเวทีไป เราก้ว่างละ ไม่มีไรทำชวนไอน้ำกลับเข้าห้าง จะไปเข้าห้องน้ำ
ก้เดินๆกลับขึ้นมาตรงหน้าห้าง เหนแฟนกรี้ดกัน ก้งงๆกรี้ดไรกันวะ มองเหนหรอ
ไอน้ำเลยผลักให้เราหันกลับอีกด้านแล้วบอก นู่น ดงบังอยุ่หลังมึงอ่ะ เหนรึยัง
อ้าว เวร แต่ก้เดินต่อ เหอๆ แล้วก้มาอยุ่แถวๆน้ำพุตรง zen เพราะคนน้อยดี
ไม่ใช่ไ